Land of the lost souls

In het begin der tijden, splitste alles wat is, zich in twee.

Met dit, de geboorte van het “hier en daar”, het “voor en na”, het “warm en koud” en uiteindelijk ook het “goede en het kwade”. Het goede kan zich maar kennen als ook het kwade kan bestaan.

Balans. Balans, regeert het universum. Het houdt alles in evenwicht en zorgt ervoor dat alles zichzelf kan kennen zonder vernietigd te worden.

Maar toch…… maar toch. Het zit in zijn aard, ze kan er niets aan doen, het is wat het is.

Het streeft vernietiging na.

Niet het kwade, maar het slechte, het buitengewone pure slechte. Het diepste, het donkerste, het meest vreselijke en verschrikkelijke. Het probeert de balans te verscheuren en alles te vernietigen. Dat zit in de aard ervan.

Het komt tot uiting in het slechtste van de mensheid. Vermomd als dokter, brandweerman, pastoor of iemand uit de straat. Onherkenbaar. Daarom wordt het weggestopt, ingedamt en bewaakt.

Iedereen die erdoor werd aangeraakt en besmet, is verloren en zit nu opgesloten.

En nu bestaan ze daar, gevangen tussen leven en dood. Niet wetend waarom.

Kwaad, vreselijk kwaad. Zoekend naar een uitgang uit deze oneindige hel.

Welkom….als je durft, in “The land of the lost souls”